مخاطب این بروشور افرادی هستند که برایشان اِلیکوئیز ®Eliquis تجویز شده است

بروشور بیماران اِلیکوئیز ®Eliquis ه 8 زبان وجود دارد، از پرستار یا دکتر خود بپرسید.

اگر می خواهید در مورد لخته های خون بر اثر ارتعاش قلب یا آمبولی ترومبوس وریدی (آماس ترومبوس سیاهرگی) دانش و معلومات عمیقی کسب کنید از وبسایت www.blodproppsskolan.se دیدن کنید.

This patient brochure is available in 12 different languages, ask your doctor or nurse

If you would like to have more information around atrial fibrillation or venous thromboembolism, visit www.blodproppsskolan.se

اِلیکوئیز ®Eliquis چیست؟

شما این بروشور را دریافت کرده اید چون دکترتان برای شما اِلیکوئیز ®Eliquis (آپیکسابان) تجویز کرده است. یا شما ارتعاش قلب دارید و اِلیکوئیز ®Eliquis دریافت کرده اید تا خطر بروز سکتۀ مغزی بر اثر ارتعاش قلب کاهش داده یا شود. در غیر اینصورت شما یک لختۀ خون در پا یا ریه دارید و اِلیکوئیز ®Eliquis دریافت کرده اید تا لختۀ خون درمان شود.

در این بروشور علت های عادی بیماری شما، علائم عادی بیماری، چکار می توانید بکنید تا خطر ابتلاء به بیماری کاهش یابد و راهنمائی های عملی هنگام درمان با داروی اِلیکوئیز ®Eliquis و سایر موارد شرح داده شده است.

برخی از بخش های این بروشور صرفنظر از نوع بیماری، برای اِلیکوئیز ®Eliquis عمومیت دارد. همچنین دو بخش هم وجود دارد که یا ارتعاش دهلیز و یا لختۀ خون در پا یا ریه را شرح می دهد. مطلب بخش مربوط به شخص خودتان را با دقت بخوانید.

شما همچنین بایستی برگ پیوست دارو که در بسته بندی آن وجود دارد، را نیز بخوانید. این برگه در وبسایت www.fass.se نیز وجود دارد.

برای افرادی که ارتعاش دهلیز قلب دارند

ارتعاش دهلیز قلب یک بیماری قلبی است که باعث می شود قلب سریع و نامنظم بزند.

بسیاری از افرادی که به ارتعاش دهلیز قلب مبتلا هستند هیچگونه علائمی احساس نمی کنند، ولی ممکن است احساس کنند قلب سریع و/یا نامنظم می زند. برخی از افراد آنرا "تپش قلب" توصیف می کنند. سایر علائم احتمالی ممکن است موارد زیر باشد:

  • خستگی
  • تنگی نفس
  • درد قفسه سینه
  • سرگیجه.

وضع بیمار چگونه می شود؟

با ارتعاش دهلیز قلب که بصورت حمله ای بروز می کند می توان مادام العمر زندگی کرد. در دوره هائی ممکن است به درمان داروئی نیاز باشد. اینکه حمله ها چند وقت به چند وقت بروز کرده و چقدر ناراحتی ایجاد می کنند برای هر فرد متفاوت است. برخی از افراد فقط چند سال یکبار حملۀ ارتعاشی دارند و برخی دیگر ممکن است چندین مرتبه در هفته حمله داشته باشند. برخی حمله های خود را احساس نمی کند، برخی دیگر مشخصاً احساس ناراحتی می کنند. دوران مابین حمله ها می توان دقیقاً عادی زندگی کرد. هرچه مدت طولانی تری ناراحتی عود کرده باشد احتمال بیشتری دارد که ارتعاش دهلیز قلب باقی بماند و رفع نشود.

ارتعاش دهلیز قلب ممکن است "دوره های" جدا از هم داشته باشد که از چند دقیقه تا چندین روز می تواند طول بکشد. به اینگونه ارتعاش ها "ارتعاش دهلیز پروکسیمال" گفته می شود که معنی واضح آن "ارتعاش دهلیزی است که بصورت حمله ای بروز می کند". همچنین ارتعاش دهلیز وجود دارد که می توان آنرا "طولانی" یا "دائمی" توصیف کرد. یعنی ارتعاش تمام مدت ادامه دارد.

علت ارتعاش دهلیز قلب آنست که سلول هائی که ضربان قلب شما را کنترل می کنند کار خود را انجام نمی دهند. این باعث می شود که تثبیت کنندۀ سرعت قلب گیج می شود و نمی تواند ریتم قلب را کنترل کند.

هنگام بروز ارتعاش دهلیز، هر دو محفظه های فوقانی قلب نمی توانند خود را کاملاً جمع کنند و از اینرو خون نمی تواند طبق معمول به بیرون پمپ شود. به این محفظه قلب، دهلیز گفته می شود و بهمین خاطر به آن ارتعاش دهلیز قلب گفته می شود.

علت ارتعاش دهلیز قلب

علت دقیق ارتعاش دهلیز قلب کاملاً مشخص نیست، ولی خطر بروز آن در سالمندی افزایش یافته و افرادی که به سایر ناراحتی های قلبی دچار هستند، به آن مبتلا می شوند.

بطور مثال:

  • فشارخون بالا
  • تنگ شدن/انسداد رگهای خونی تغذیه کنندۀ قلب
  • حملۀ قلبی
  • بیماری قلبی مادرزادی یا پس از یک عمل جراحی قلب
  • دخانیات و تنباکو
  • قهوه
  • مصرف بیش از حد مشروبات الکلی
  • اِسترس
  • نارسائی قلبی
  • پُرکاری تیروئید (تولید بیش از حد هورمون غدۀ تیروئید)

ارتعاش قلب می تواند به چه چیزی منجر شود؟

بزرگترین خطر ارتعاش دهلیز قلب، سکتۀ مغزی است.

چون خون به شیوۀ صحیح از قلب پمپ نمی شود، ممکن است در قلب جمع شود و یک لختۀ خون بسازد که تودۀ خون لخته شده است. اگر لختۀ خون قلب را ترک کند و خود را به رگهای ظریف

مغز برساند جریان خون به مغز مسدود شده و به سکتۀ مغزی منجر می شود.

افراد مبتلا به ارتعاش دهلیز قلب نسبت به افرادی که ارتعاش ندارند بیشتر در معرض سکتۀ مغزی قرار دارند.

علائم سکتۀ مغزی کدامند؟

سکتۀ مغزی می تواند ناگهانی بروز کند. شما بایستی سریع اقدام کنید. در اینجا چند مورد ساده را شرح می دهیم که شما بایستی به آنها توجه کنید که می توانند به شما در شناسائی سکتۀ مغزی کمک کنند.

سکتۀ مغزی را با یک تِست اضطراری شناسائی کنید

فلج صورت؟ لبخند زدن و نشان دادن دندانها. آیا صورت فرد کج شده است؟ گوشه های دهان او پائین آمده؟
به شمارۀ 112 زنگ بزنید

صورت

فلج شدن یک دست؟ بیمار دستها و بازوهای خود را بالا برده 10 ثانیه در هوا نگهدارد آیا در هیچیک از دستها یا بازوهای فرد آثار ضعف یا فلجی وجود دارد؟
به شمارۀ 112 زنگ بزنید

اعضای بدن

آیا مشکلی در تکلم، خواندن یا فهمیدن کلام وجود دارد؟ این جمله را بگویید: "امروز هوا قشنگ است". آیا پیدا کردن واژه ها، تلفظ صحیح کلمات برایش مشکل است یا کلامش نامفوم است؟
به شمارۀ 112 زنگ بزنید

تلفظ

علائم بطور ناگهانی بروز می کنند و بایستی به سرعت درمان شوند!

زمان

سایر علائم ممکن است بصورت ضعف یا خواب رفتگی نیمی از بدن، از دست دادن بینائی یا تار شدن دید چشم در یکی یا هر دو چشم، گیجی و منگی، سرگیجه یا عدم تعادل بروز کنند.

اگر هر کدام از این علائم را مشاهده کنید بایستی بلافاصله به دکتر مراجعه کنید.

اینطوری می توانید احتمال بروز ارتعاش را کاهش دهید

دفعاتی که ارتعاش قلب می گیرید و بنظر می رسد به دلیل خاصی بروز کرده است، می توانید سعی کنید احتمال حمله های ارتعاشی جدید را با پرهیز از عامل بروز آنها، جلوگیری کنید. می توان از نوشیدن مشروبات الکلی پرهیز کرد، سعی کرد از وضعیت های اِسترس آور اجتناب کرد یا با دکتر خود برای تعویض دارو صحبت کرد.

برای بسیاری از افراد تأثیر گذاردن روی ارتعاش دهلیز قلب غیر ممکن است. مثلاً ممکن است ارتعاش ها در خواب بروز کنند. با اجتناب از دخانیات، کمتر خوردن غذاهای چرب و تحرک جسمانی می توان خطر ابتلاء به بیماری های قلب و عروق را کاهش داد که بنوبۀ خود می تواند احتمال ارتعاش دهلیز قلب را کاهش دهد. به کمک دارو می توان تعداد حمله های ارتعاش قلب را کاهش داد.

داروهائی که خون را رقیق می کنند

داروهای رقیق کنندۀ خون (ضد انعقاد خون) داروهایی هستند که باعث می شوند خون آهسته تر لخته شود.

این داروها از بوجود آمدن لختۀ خون که باعث سکتۀ مغزی می شود، جلوگیری می کنند.

دکتر معالج شما خطر بروز سکتۀ مغزی برای شما را با دقت بررسی کرده و تصمیم گرفته که داروی رقیق کنندۀ خون بنام اِلیکوئیز ®Eliquis را برای شما تجویز کرده است.

هدف از تجویز داروی اِلیکوئیز کاهش خطر بروز سکتۀ مغزی بر اثر ارتعاش دهلیز قلب است.

داروی شما

همیشه داروی اِلیکوئیز ®Eliquis را مطابق تجویز دکتر مصرف کنید.

اِلیکوئیز ®Eliquis بایستی همیشه روزی دو مرتبه، مثلاً صبح و شب مصرف شود. سعی کنید دارو را هر روز سر ساعت همیشگی مصرف کنید. برای آنکه زمان مصرف دارو را آسانتر بخاطر بیاورید شاید بایستی سعی کنید دارو را همزمان با کار دیگری که معمولاً دو مرتبه در روز انجام می دهید، مصرف کنید.

مقدار مصرف عادی داروی اِلیکوئیز ®Eliquis قرص 5 میلی گرمی دو مرتبه در روز است. (برای برخی از بیماران ممکن است دکترشان 5/2 میلی گرم دو مرتبه در روز تجویز کند.)

قرص اِلیکوئیز ®Eliquis را بایستی با یک لیوان آب قورت بدهید. قرص را می توانید همراه غذا یا بدون غذا مصرف کنید. اگر قورت دادن قرص برایتان دشوار است می توانید آنرا خُرد کنید.

درصورت نیاز می توانید قرص اِلیکوئیز ®Eliquis را از بسته خارج کرده و در محفظه های توزیع روزانۀ دارو (dosett) بگذارید.

وسایل کمکی مختلفی برای به یاد آوردن مصرف دارو وجود دارد، اگر مایل هستید بگویید که به این وسایل نیاز دارید. ما این بسته بندی کمکی را ”Continuum of Care” (تداوم درمان) می نامیم. از پرستار یا دکتر خود بپرسید.

برای افرادی که در پا یا ریه لختۀ خون دارند

وقتی لختۀ خون بروز می کند، خون منعقد شده و یک لخته در داخل رگ خونی بوجود می آید. لختۀ خون باعث می شود که خون براحتی نتواند در رگ جاری شود. اگر لختۀ خون زود کشف و درمان شود در اغلب موارد بیخطر است، ولی اگر بزرگتر شود می تواند به جریان خون شدیداً صدمه بزند. لخته های خون معمولاً در پا و اغلب در یک سیاهرگ آغاز می شوند. بروز لختۀ خون همزمان در هر دو پا بسیار نادر است.

به دکتر مراجعه کنید

اگر تصور می کنید که لختۀ خود دارید بایستی بلافاصله با یک درمانگاه یا بخش اورژانس بیمارستان مراجعه کنید.

علت بروز لختۀ خون در پا یا ریه

در موارد زیر احتمال بروز لختۀ خون در پا یا ریه افزایش می یابد:

  • داشتن عفونت
  • سن شما بیش از 65 سال باشد
  • باردار باشید
  • شدیداً اضافه وزن داشته باشید
  • سیگاری باشید
  • سرطان داشته باشید، بخصوص هنگام عمل جراحی یا اگر شیمی درمانی شده باشید
  • اگر تعداد گلبوaل های خون شما بطور غیرعادی زیاد باشند
  • قرص ضدبارداری یا سایر دارای اوستروژن مصرف می کنید.

اگر تحرک نداشته باشید و از ساق های پا استفاده نکنید گردش خون در پاها کم شده و باعث می شود لختۀ خون آسانتر بوجود آید. وقتی مدتی طولانی می نشینید، مثلاً در سفرهای هوائی به این مورد فکر کنید. توصیه می شود پنجه های پا را به زمین فشار داده و بالا و پایین کنید یا قدری راه بروید.

اگر توان خون برای انعقاد یا حل کردن لخته های خون ناهنجاری داشته باشد لخته های خون آسانتر در پاها یا ریه بوجود می آیند. موارد ارثی هم می توانند نقش داشته باشند.

یک لختۀ خون به چه چیزی ممکن است منجر شود؟

یک لختۀ خون عمیق سیاهرگی که زود کشف و درمان شود اغلب خطرناک نیست و مشکلات بعدی و دائمی ایجاد نمی کند. لختۀ خونی که در سیاهرگهای ساق پا بوجود آید و درمان نشود می تواند رُشد کرده و بزرگ شود و در نتیجه درمان آن دشوار تر شده و می تواند شدیداً مانع گردش خون شود. لختۀ خون سیاهرگی می تواند چندین دسیمتر طول داشته باشد. چنین لختۀ خونی در ساق های پا می تواند بزرگتر شود و به تدریج به سیاهرگهای ران و لگن خاصره برسد.

لخته های خونی که در پاها یا لگن خاصره بوجود می آیند می توانند رها شده و با جریان حرکت کرده و در یک یا هر دوی ریه ها گیر کنند. نفس تنگی ناگهانی، سُرفه یا درد پهلوی سینه هنگام نفس کشیدن می تواند علامت آن باشد که لختۀ خون با جریان خون به ریه ها رسیده و آنجا گیر کرده است.

مهم است لختۀ خون درمان شود وگرنه ممکن است رها شده و به ریه ها برسد که بنوبۀ خود می تواند دشواری تنفس ایجاد کند.

علائم عادی:

  • ساق های پا متورم و گرم شده و گاهی اوقات قرمز یا تغییر رنگ می دهند
  • احساس می شود پاها سنگین هستند
  • پاها درد می کنند، در درجۀ نخست هنگام راه رفتن و استفاده از ماهیچۀ ساق پاl
  • وقتی ساق های پا را فشار داده شوند دردناک و منقبض هستند
  • رگهای سطحی پاها واضح دیده می شوند و دردناک هستند
  • وجود تب خفیف.

درمان

برای اجتناب از بروز لختۀ خون در پاها مهم است حتی اگر در تخت بستری هستید یا خیلی زیاد می نشینید، پاها تا آنجا که امکان دارد حرکت داشته باشند. ترک سیگار و وزن کم کردن احتمال بروز لختۀ خون را کاهش می دهد.

لخته های خون بایستی توسط دکتر درمان شوند و معمولاً بیمار داروی رقیق کنندۀ خون مصرف می کند. درمان داروئی به بدن کمک می کند که لختۀ خون حل شود طوری که رگ خونی باز شود و ضمناً از بروز لخته خون های جدید جلوگیری می کند.

اگر لختۀ خون در پا وجود داشته باشد اغلب از جوراب طبی هم طی درمان و هم پس از آن بایستی استفاده شود.

چگونگی مصرف اِلیکوئیز ®Eliquis

همیشه بایستی داروی اِلیکوئیز ®Eliquis را مطابق تجویز دکترتان مصرف کنید. برای درمان لختۀ خون در پا یا ریه معمولاً قرص هایتان را به شرح زیر مصرف می کنید:

عادی ترین شیوۀ مصرف آنست که شما به مدت 7 روز دو قرص 5 میلی گرمی صبح و دو قرص 5 میلی گرمی شب مصرف می کنید.

سپس مصرف دارو را نصف می کنید و به مدت حداقل 3 ماه یک قرص 5 میلی گرمی صبح و یک قرص 5 میلی گرمی شب مصرف می کنید.

اگر چندین مرتبه لخته خون داشته اید ممکن است لازم باشد داروی رقیق کنندۀ خون را چندین سال مصرف کنید. مصرف دارو را تا موقعی دکترتان نگفته، قطع نکنید، برای آنکه احتمال تأثیر نامطلوب درمان و خطر عود لخته خون را کاهش دهید. مطالب بیشتر در مورد چگونگی مصرف اِلیکوئیز ®ELIQUIS در برگ پیوست دارو در بسته بندی آن وجود دارد.

موارد زیر را بخاطر داشته باشید

مشکلات و عواقب لخته های خون در پا و ریه

حدود %30 افرادی که لختۀ خون داشته اند یک لخته خون جدید ظرف 10 سال در بدن آنها بروز می کند. از اینرو مهم است که علائم آنرا بشناسید و به آنها توجه داشته و به موقع به دکتر مراجعه کنید. همان ماههای اول پس از خاتمۀ درمان ممکن است یک لخته خون جدید در بدن برخی از بیماران بروز کند و از اینرو مهم است که بلادرنگ به دکتر مراجعه کنند.

پاهای خود را حرکت دهید

برای جلوگیری از بروز لخته های خون در پاها مهم است که از ماهیچه های ساق پاها استفاده کرده و تا آنجا که ممکن است تحرک داشته باشید. اگر از ماهیچه های ساق پاها استفاده نکنید جریان خون در پاها بد می شود و پاها ممکن است ورم کنند. این عارضه ممکن است در حالت درازکش، نشسته و ایستاده بروز کند.

پیاده روی خوب است. اگر در تخت بستری هستید پای دوچرخه بزنید، انگشتهای پاها و پاهای خود را چندین مرتبه در روز حرکت دهید. انقباضات ماهیچه های ساق پا سیاهرگها را بهم فشار داده و به جاری شدن خون به سمت قلب کمک می کند.

اگر مدتی طولانی بدر حالت نشسته باشید، مثلاً در یک سفر هوائی، خوب است مرتباً پاهای خود را حرکت و دهید و به زمین بزنید. بهتر از آن اگر امکان داشته باشد، راه رفتن در هواپیماست. همچنین می توان در نشستن های طولانی بطور مثال سفر برای پیشگیری از بروز لختۀ خون از جوراب طبی نیز استفاده کرد . جوراب طبی را می توان بدون نسخه از داروخانه یا در فروشگاههائی که وسایل کمکی مختلف می فروشند، خریداری کرد. همیشه از فروشنده در مورد اندازۀ جوراب سوال کنید.

با ترک سیگار کرده و کم کردن وزن احتمالاً می توان خطر بروز لختۀ خون در سیاهرگها را در آینده کاهش داد.

مواردی که بایستی هنگام مصرف اِلیکوئیز ®Eliquis در نظر بگیرید

اگر مقدار بیش از اندازه قرص اِلیکوئیز ®Eliquis مصرف کنم چکار بایستی بکنم؟

اگر از قرص اِلیکوئیز بیش از مقدار تجویز شده مصرف کردید، بلافاصله به دکتر یا پرستار خود بگویید. قوطی دارو را در ملاقات با دکتر بهمراه داشته، حتی اگر دیگر در آن قرصی وجود نداشته باشد. اگر قرص اِلیکوئیز را بیش از مقدار تجویز شده مصرف کنید، ممکن است ریسک خونریزی افزایش یابد.

اگر قرار است عمل جراحی، نمونه برداری (بیوپسی) یا درمان دندانپزشکی داشته باشید بایستی برای دکتر یا دندانپزشک خود تعریف کنید که قرص اِلیکوئیز ®ELIQUIS مصرف می کنید. ممکن است لازم باشد مصرف اِلیکوئیز ®ELIQUIS یا قطع یا موقتاً خاتمه دهید.

بخاطر داشته باشید که برای دکتر یا دندانپزشک خود تعریف کنید چه داروهای دیگری از جمله داروهای بدون نسخه، و داروهای گیاهی و طبیعی (مانند گل راعی johannesört) مصرف می کنید.

ترجیحاً از گردنبند اِلیکوئیز ®ELIQUIS استفاده کنید و کارت آنرا در کیف بغلی خود بگذارید. اینکار در مواردی که برای شما در سوئد یا خارج از کشور اتفاقی بیفتد، "بیمه" خوبی است.

برخی از داروها و مکمل های غذا ممکن است تأثیر رقیق کردن خون توسط اِلیکوئیز ®ELIQUIS را مختل کرده و ریسک خونریزی را افزایش دهند یا باعث شوند تأثیر این دارو کاهش یابد.

فهرست کامل داروهایی که ممکن است روی اِلیکوئیز ®ELIQUIS تأثیر بگذارند در برگ پیوست دارو در بسته بندی آن وجود دارد.

اگر باردار هستید یا شیر می دهید یا به یک بیماری کبدی مبتلا هستید یا به اختلالات خونریزی دچار هستید نبایستی اِلیکوئیز ®ELIQUIS مصرف کنید مگر آنکه دکترتان با اطلاع از این موارد برای شما تجویز دیگری بکند. بنایراین اگر هریک از این موارد در مورد شما وجود دارند مراتب را به دکتر خود بگویید.

چه مدت بایستی اِلیکوئیز ®Eliquis را مصرف کنید؟

مدت درمان با قرص اِلیکوئیز ®Eliquis ممکن است متغیر باشد؛ برخی از بیماران بایستی این دارو را به مدت نامعلومی مصرف کنند. شما همیشه بایستی دستورالعمل های دکتر را رعایت کرده و تا وقتی که دکتر تعیین کرده دارو را مصرف کنید.

مصرف داروی اِلیکوئیز ®ELIQUIS را تا قبل از مشورت با دکتر خود قطع نکنید!

اگر یک مرتبه فراموش کردم دارو را بخورم چه باید بکنم؟

اگر یک مرتبه فراموش کردید داروی اِلیکوئیز را بخورید به محض آنکه یادتان آمد قرص را بخورید، سپس قرص بعدی را در وقت عادی آن بخورید و طبق معمول ادامه دهید. اگر نامطمئن هستید از دکتر خود یا کسی که داروهای شما را تنظیم می کند سوال کنید.

عوارض جانبی احتمالی

اِلیکوئیز ®ELIQUIS مانند هر داروی دیگری ممکن است عوارض جانبی ایجاد کند ولی همه افرادی که این دارو را مصرف می کنند دچار آن نمی شوند.

مطالب بیشتر در مورد عوارض جانبی را می توانید در برگ پیوست دارو که در بسته بندی آن وجود دارد، بخوانید.

اِلیکوئیز ®ELIQUIS دقیقاً مانند سایر داروهای مشابه (رقیق کنندۀ خون) ممکن است به خونریزی کمک کند که بایستی بلافاصله تحت درمان پزشکی قرار بگیرد.

سایر عوارض جانبی عادی آن کبودی، وجود خون در ادرار (که باعث می شود ادرار صورتی یا قرمز شود) یا خون دماغ و حتی حالت تهوع نیز می باشد. درصورت خونریزی غیر منظره با دکتر یا پرستار تماس بگیرید.

اگر عوارض جانبی احساس کردید حتی اگر از آن در برگ پیوست دارو و در این بروشور نامی هم برده نشده باشد، مراتب را برای دکتر خود، کارکنان داروخانه یا پرستار تعریف کنید.

همیشه به دکتر یا دندانپزشک خود بگویید که اِلیکوئیز ®ELIQUIS مصرف می کنید. اگر قرار است عمل جراحی یا درمان دندانپزشکی داشته باشید بایستی همیشه برای دکتر یا دندانپزشک خود تعریف کنید که قرص اِلیکوئیز ®ELIQUIS مصرف می کنید، چون ممکن است لازم باشد بطور مثال هنگام کشیدن دندان، یک تا دو روز اِلیکوئیز ®ELIQUIS مصرف نکنید.

سالم زندگی کردن

یک زندگی سالم همراه با دارو می تواند به شما کمک کند که ارتعاش دهلیز قلب را کنترل کنید. به عوامل شیوۀ زندگی زیر و چگونگی تأثیر آنها بر شما توجه کنید.

  • غذا: میوه و سبزیجات تازه زیاد بخورید و از خوردن گوشت و مصرف بیش از اندازۀ مواد غذائی فرآوری شده یا آماده خودداری کنید. با این شیوه می توانید میزان کلسترول خود را کنترل کنید. مصرف نمک را کاهش دهید تا فشارخون بالا را کنترل کنید چون فشارخون عامل دیگری است که روی ارتعاش دهلیز قلب تأثیر می گذارد.
  • تحرک جسمی: تحرک جسمی مرتب و منظم نه تنها به کنترل وزن کمک می کند بلکه به شما کمک می کند نگرش مثبتی به زندگی پیدا کنید. قبل از شروع انواع جدید تمرینات، با دکتر/پرستار یا کارکنان داروخانه مشورت کنید تا بدانید کدام تمرینات برای تندرستی شما مضر نیستند. از انجام ورزش های رزمی و غواصی خودداری کنید.
  • اِسترس: افرادی که دچار اِسترس باشند به ارتعاش دهلیز قلب مبتلا می شوند. سعی کنید به نوعی اِسترس را برطرف کرده و تحرک جسمی را در زندگی روزمره خود انجام دهید.

راهنمائی های موجود در اینترنت

آموزشگاه "لختۀ خون"
www.blodproppsskolan.se

فدراسیون سراسری سکته مغزی
www.strokeforbundet.se

فدراسیون سراسری بیماری های قلبی و ریوی
www.hjart-lung.se

سازمان اروپائی ضد انعقاد خون
www.anticoagulationeurope.org

سازمان ارتعاش دهلیزی
www.afa-international.org

1177 راهنمای خدمات درمانی
www.1177.se

انجمن بیماران مبارزه با آمبولی ترومبوسیت های سیاهرگی
www.blodproppar.se

®Eliquis جزء گروهی از داروهای موسوم به ضدانعقاد خون (رقیق کنندۀ خون) است. این دارو از طریق مسدود کردن عامل "Xa" که جزء مهمی برای انعقاد خون است، به جلوگیری از بروز لختۀ خون کمک می کند. مادۀ موثر داروی ®Eliquis آپیکسابان (apixaban) نام دارد . ®Eliquis بصورت قرص های دراژه ای 2/5 و 5 میلیگرمی وجود دارد. ®Eliquis برای مصرف بزرگسالان است: 1. برای جلوگیری از بوجود آمدن لخته های خون (ترومبوس های عمیق سیاهرگی موسوم به DVT) که پس از عمل جراحی مفصل ران یا زانو بروز می کنند. 2. برای جلوگیری از بوجود آمدن لخته های خون در قلب بیمارانی که به ریتم ضربان قلب شان نامنظم است (ارتعاش دهلیز قلب) و حداقل یک عامل خطر دیگر مبتلا هستند. لخته های خون ممکن است رها شده و به قلب حمل شوند و در آنجا باعث سکتۀ مغزی شده یا به سایر اعضای بدن رفته و گردش عادی خون را در آن عضو بدن مختل کنند. 3. برای درمان لخته های خون در پاها (ترومبوس های عمیق سیاهرگی) و در رگهای خونی ریه ها (آمبولی ریوی) و برای پیشگیری از ایجاد مجدد لخته های خون در پاها یا ریه ها. در موارد زیر از مصرف ®Eliquis خودداری کنید: اگر نسبت به آپیکسابان (apixaban) یا سایر مواد تشکیل دهندۀ این دارو حساسیت/آلرژی دارید، خونریزی شما شدید است، در یکی از اعضای بدن خود بیماری دارید که ریسک خونریزی شدید (مانند زخم جاری یا اخیر معده یا روده، خونریزی اخیر مغزی) که ریسک خونریزی شدید را افزایش می دهد، دچار بیماری کبدی هستید که به ریسک خونریزی شدید منجر می شود (بیماری انعقاد خون هپاتیک)، داروهای جلوگیری از بروز لختۀ خون (مانند وارفارین، ریواروکسابان، دابیگارتان یا هپارین) مصرف می کنید، بغیر از مواردی که داروی رقیق کنندۀ خون تغییر داده شود یا طی مدت زمانی که سوند وریدی به شما متصل است و به شما هپارین داده می شود تا مسیر سوند باز نگهداشته شود، شما دریچۀ مصنوعی قلب داشته باشید.

برای کسب اطلاعات کامل در مورد ®Eliquis،برگ پیوست دارو که در بسته بندی آن وجود دارد را با دقت بخوانید (همچنین از وبسایت www.fass.se دیدن کنید). این متن برمبنای برگ پیوست دارو مورخ فوریه 2017 تدوین شده است.

Bristol-Myers Squibb AB, +46 (0)8-7047100, www.bms.se
Pfizer AB, +46 (0)8-550 52 000, www.pfizer.se

EUAPI265